Boek
Nederlands
De alleenstaande Michka is een lieve oude dame die is opgenomen in een verzorgingstehuis vanwege angstaanvallen en ze glijdt steeds verder weg en komt niet meer uit haar woorden. Twee mensen zijn zeer dankbaar haar gekend te hebben.
Onderwerp
Afasie, Taal, Dankbaarheid
Extra onderwerp
NBD Biblion uitgelicht
Titel
Dankbaarheid
Auteur
Delphine De Vigan 1966-
Vertaler
Floor Borsboom
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
Les gratitudes
Uitgever
Amsterdam: De Geus, © 2021
157 p.
ISBN
9789044542998 (paperback)

Andere talen:

Besprekingen

Negende boek van een zeer geliefd schrijfster (1966) wier boeken wereldwijd vertaald zijn. Na 'Verborgen verbintenissen' (2019)* vervolgt De Vigan de zoektocht naar gevoelens die ons leven bepalen. Dankbaarheid ligt ten grondslag aan dit ontroerende verhaal dat tot denken zet. Hoe vaak zeggen we 'dank je', maar dan uit de grond van ons hart? Centraal staat Michka Seld, een dame op leeftijd die nachtmerries heeft en bang is om alleen te wonen. Ze heeft geen familie, heeft veel gereisd en gefotografeerd. Boven de hoofdstukken staan de namen van de twee vertellers: Marie en Jérôme. Marie (35) heeft een hechte band met de oude dame die destijds op dezelfde galerij woonde. Marie's moeder was manisch depressief en Michka verwende haar met van alles. Nu zijn de rollen omgekeerd. Jérôme is de logopedist van het verzorgingshuis die twee keer in de week met Michka oefeningen doet: geheugen- en rijmspelletjes, maar vaak praten ze over andere dingen. Hij constateert afasie bij Michka en merkt hoe…Lees verder

Over Delphine De Vigan

CC BY-SA 3.0 - Foto van/door Ji-Elle

Delphine de Vigan (Boulogne-Billancourt, 1 maart 1966) is een Frans romanschrijfster. De meeste van haar werken hebben een sterk autobiografisch karakter.

Leven en werk

De Vigan is moeder van een zoon en dochter, had een baan, en begon aanvankelijk met schrijven in de avonduren. In 2001 publiceerde ze onder het pseudoniem Louis Delvig haar eerste roman Jours sans faim, over haar eigen gevecht als negentienjarige tegen anorexia nervosa. Na de korte roman Les Jolis Garçons (2005), over drie vroegere liefdesavonturen, had ze succes met Un soir de décembre (2006), waarmee ze de Prix littéraire Saint-Valentin won. Haar grote doorbraak kwam met het later succesvol verfilmde No et moi (2007) over een hoogbegaafd dertienjarig meisje dat vriendschap sluit met een dakloze jonge vrouw. Voor dat laatste boek kreeg ze de Prix des libraires.

Na Les heures souterraines (2010), dat gen…Lees verder op Wikipedia