Boek
Nederlands

In memoriam Mizzi : novelle

Ida Simons (auteur), Eva Cossée (nawoord)
Een hond in een concentratiekamp verlicht het leven van een jongen en zijn moeder.
Titel
In memoriam Mizzi : novelle
Auteur
Ida Simons
Nawoord
Eva Cossée
Taal
Nederlands
Editie
1
Uitgever
Amsterdam: Cossee, 2015
59 p. : ill.
ISBN
9789059365773 (hardback)

Besprekingen

Sprookjesachtige ellende

Novelle. In In memoriam Mizzi schrijft Ida Simons (1911-1960) op ironische, lichtvoetige manier over het leven in de concentratie- kampen. Ze stelt er alles in het werk om het haar zoontje naar zijn zin te maken.

Meer dan een halve eeuw na haar overlijden haalde de Joods-Nederlandse schrijfster Ida Simons de literaire actualiteit naar aanleiding van de heruitgave van Een dwaze maagd (1959). Simons' geraffineerd portret van het leven in de Joodse kringen in Antwerpen en Nederland tussen de twee wereldoorlogen stond wekenlang in de bestsellerlijsten en was beslist dé herontdekking van 2014.

Simons schreef In memoriam Mizzi drie jaar voor Een dwaze maagd. De novelle verschijnt met een grondig gedocumenteerd en verhelderend nawoord van uitgeefster Eva Cossee. Tussen 1943 en 1945 had Simons met haar man en kind in de concentratiekampen van Westerbork en Theresienstadt geleefd.

Sinds hun onverwachte bevrijding, die Simons 'het groote wonder' noemt, zijn elf jaar voorbijgegaan. Ze heeft de novelle opgedragen aan haar zoon Jan "omdat ik wilde dat hij niet vergeten zou dat de donkerste uren verlicht kunnen worden door een liefdevol hart".

De lichtvoetige toon en ironische blik d…Lees verder

Ida Simons (1911-1960) was oorspronkelijk pianiste. Na de oorlog begon ze te schrijven en in 1959 debuteerde ze met 'Een dwaze maagd'*. Dit werd zeer goed ontvangen en is eigenlijk sindsdien vergeten. Het is nu herontdekt, en samen met 'In memoriam Mizzi' heruitgegeven. Dit is een novelle die speelt in Westerbork. In het kamp mogen geen honden. Maar via Herr Keppler, een geïnterneerde die blijkbaar tot de bevoorrechten hoorden (hij woonde in een huis!), mocht Jan regelmatig met hun hond spelen. Mizzi was een zeer bijzondere hond. Hij kon lachen. Door te lachen tegen de kampcommandant mocht Herr Keppler Mizzi ook houden als trouwcadeau. Deze novelle geeft een goed beeld van leven in het kamp. Het boek is geïllustreerd met een aantal aquarellen van Leo Kok en enkele foto's. Met een nawoord van Eva Cossée over de achtergronden van het boek.