Book
Dutch

Het spleen van Parijs : kleine prozagedichten

Charles Baudelaire (author), Jacob Groot (translator), Miro Svolík (translator)
Vertaling van de prozagedichtencyclus 'Le spleen de Paris' van de Franse letterkundige (1821-1867).
Subject
Parijs
Title
Het spleen van Parijs : kleine prozagedichten
Author
Charles Baudelaire
Translator
Jacob Groot Miro Svolík
Language
Dutch
Original language
French
Original title
Le spleen de Paris
Publisher
Amsterdam: Voetnoot Publishers, 2021
166 p. : ill.
Note
Eerder in het Nederlands verschenen onder de titels "De melancholie van Parijs" en "Parijse weemoed"
ISBN
9789491738692 (hardback)

Reviews

Miskende dichter met een abonnement op schandalen

Een golf aan publicaties wakkert de aandacht aan voor Charles Baudelaire (1821-1867), tweehonderd jaar geleden geboren. Vanwaar die blijvende fascinatie voor de begaafde poète maudit, stadsflaneur en duistere dandy, die zichzelf onherroepelijk ten gronde richtte?

Een poos lang bedreef Baudelaire de liefde uitsluitend met zwartfluwelen handschoenen aan. Nietsvermoedend besmette de dichter zijn talloze bedgenotes met de syfilis die hij al vroeg onder de leden had. Om de burgerman te choqueren, verfde hij weleens zijn haren groen. Vanaf zijn negentiende schuimde deze zoon van een uitgetreden priester fanatiek de Parijse bordelen af, waar hij zijn voorliefde voor exotische en lugubere prostituees als 'Sara la Louchette' ('Schele Sara') botvierde. Hij experimenteerde met de roes van hasjiesj in de merkwaardige 'Club des Haschichins' en schreef over zijn ervaringen in de klassieke verhandeling Les paradis artificiels (1860). Uiteindelijk prefereerde hij de wijn, want 'die verhoogt de wilskracht, terwijl hasjiesj die uit de weg ruimt'. Verslaafd raakte hij evenwel aan opium, tot 150 druppels per dag.

Edmund White noemt Charles Baudelaire in De flaneur (2001) misschien wel 'de eerste performancekunstenaar uit de geschiedenis', omdat hij volk…Read more

Alles voor zijn moeder en de pen

Charles Baudelaire had, zacht gezegd, een moeizame relatie met zijn moeder. Bij zijn 200ste geboortedag vertaalde Kiki Coumans voor het eerst een ruime selectie uit zijn brieven, met glansrijk resultaat. Ook twee vertalingen van zijn poëzie zijn zeer de moeite waard.

Grote, mannelijke dichters lopen haast altijd aan de leiband van hun moeder. Wat ze ook doen om die af te leggen, hoe ze ook proberen te vluchten, ze zullen door de wereld gaan als een hond aan een lange lijn, schrijft Milan Kundera in het nog immer geweldige Het leven is elders. Er zijn er heel wat geweest die het hebben geprobeerd. Aan de lange lijst met lyrici die aanvangt met Hölderlin, Poesjkin, Shelley en Lermontov, en die via De Nerval, Wilde, Rimbaud, Jessenin, Blok, naar Rilke en Trakl voert, voegt de Tsjechische auteur ook Charles Baudelaire toe. En niet zonder reden. Dan ben je 40, schrijft Kundera met de Franse dichter in gedachten, en nog altijd bang voor je moeder!

Read more

Vertaling van 50 kleine prozagedichten van de Franse schrijver en dichter (1821-1867), die vooral beroemd werd door zijn gedichtencyclus ‘Les fleurs du mal’ uit 1857 (De bloemen van het kwaad). In dit boek, dat postuum verscheen, doorkruist de auteur Parijs op zoek naar schoonheid in het kwaad. Hij maakt portretten van de inwoners, onder hen kunstenaars, bordeelbezoekers, weduwen en armoedzaaiers. Het is een en al eenzaamheid en lusteloosheid wat de klok slaat, ingrediënten voor een gevoel dat spleen wordt genoemd. Jacob Groot vertaalde het boek al eens in 1980, maar vond dat het, in het 200e geboortejaar van Baudelaire, een verbeterde vertaling verdiende. Die opzet is uitstekend gelukt. Zijn nawoord is zoals een nawoord moet zijn: het plaatst de inhoud in een context en vertelt iets over de auteur. De uitgave is prachtig, met grote letters en met burleske tekeningen van Miro Svolik (Praag). Deze vertaling is een aanwinst voor wie Baudelaire al kent, maar vooral ook voor wie nieuwsgi…Read more

About Charles Baudelaire

Charles Pierre Baudelaire (UK: , US: ; French: [ʃaʁl bodlɛʁ] (listen); 9 April 1821 – 31 August 1867) was a French poet who produced notable work as an essayist and art critic. He was also one of the first to translate Edgar Allan Poe's work into French. His poems exhibit mastery in the handling of rhyme and rhythm, contain an exoticism inherited from Romantics, but are based on observations of real life.

His most famous work, a book of lyric poetry titled Les Fleurs du mal (The Flowers of Evil), expresses the changing nature of beauty in the rapidly industrializing Paris during the mid-19th century. Baudelaire's highly original style of prose-poetry influenced a whole generation of poets including Paul Verlaine, Arthur Rimb…Read more on Wikipedia